کندهار
من چـــرا بيخبر از خـــــويشتنم من كيم تا كه بگويم كه منـــم
من بــــدينجا ز چه رو آمــــدهام كيست تا كو بنمايد وطنــــــم
آخــــرالأمر كجا خواهــــــم شد چيست مرگ من و قبر و كفنـم
بـــاز از خـــويشتن اندر عجــبم چيست اين الفــت جانم به تنـم
گاه بينــم كه در ايـــن دار وجود با همه همدمـم و همسخنــــم
گاه انســــانــم و گه حيــــوانم گاه افـــرشته و گه اهـــرمنــم
گاه افســــرده چـــو بــوتيمارم گاه چــون طــوطي شكّر شكنم
گاه چون بـــا قلمــــاندر گنگي گاه سحبـــان فصيــح زمنـــم
گاه صد بار فــروتر ز خـــــزف گاه پـــــيـــرايه درّ عـــدنــم
گاه در چينــم و در مــــاچينم گاه در ملــــك ختــــاوختنــم
گاه بنشسته ســر كـــــوه بلند گاه در دامــــــن دشت و دمنم
گاه چون جغــدك ويرانه نشين گاه چـــون بلبل مـــست چمنم
گاه در نكبــت خود غوطـه ورم گاه بينم حســــن انـــدر حسنم